غمگین‌ترین فیلم تاریخ به قلم روانشناسان

ارسال شده در
غمگین‌ترین فیلم تاریخ به قلم روانشناسان

غمگین‌ترین سکانس سینما کدام است؟ خداحافظی الیوت با E.T؟ پایان‌بندی “ماهی بزرگ”(Big Fish)؟ یا از خودگذشتگی‌های سوپرمن؟

تمام این نوع فیلم‌ها و سکانس‌‌ها غمگین و گریه‌دار هستند؛ ولی وقتی یک روانشناس می‌خواهد گریه بیمارش را ببیند از چه فیلم و سکانسی استفاده می‌کند؟

طی هزاران تحقیق، محققان بر روی سکانس پایانی فیلم “قهرمان” (The Champ) حساب ویژه‌ای باز کرده‌اند.

نحوه‌ی انتخاب فیلم

وقتی می‌خواهید بیمار یا مخاطب‌تان احساس خاصی را تجربه کند، راه‌های زیادی پیش رو دارید. اگر بخواهید ناراحت باشند، از آنها می‌خواهید که جمله‌ی غمگینی را بلند بخواند یا به موسیقی احساسی‌ای گوش بدهد. ولی باید حواستان باشد که یک سری از مرزهای اخلاقی را رد نکنید. برای مثال شما نمی‌توانید به مخاطب خود دروغ بگویید که یکی از بستگانش فوت کرده تا صرفا احساس ناراحتی او را بررسی کنید. به همین خاطر است که فیلم گزینه‌ی بسیار مناسب‌تری برای این هدف می‌باشد.

فیلم‌ها به این هدف ساخته شدند که احساسات خاصی را در مخاطب بیدار کنند، ولیکن این احساسات گذرا می‌باشند و مانند مثال دروغ بالا تاثیر طولانی مدت بر روی مخاطب نمی‌گذارند. در سال ۱۹۸۸، رابرت لونسون، پروفسور روانشناسیِ همراه با دانش‌آموز خود جیمز گروس آزمایشی طراحی کردند تا مناسب‌ترین سکانس‌ها برای ترغیب احساسات در مخاطب را کشف کنند.

آنها حدود ۲۵۰ پیشنهاد از همکاران خود دریافت کردند، و آنها را به ۷۸ سکانس جداگانه محدود ساختند. در قدم بعدی آنها نزدیک به ۵۰۰ دانش‌آموز را فراخواندند و احساساتشان را در هنگام تماشای این سکانس‌ها بررسی کردند.

محققان به دنبال سکانس‌هایی بودند که یک احساس خاص را بیدار کند، نه اینکه دو احساس را همزمان به مخاطب القاء سازد. در سال ۱۹۹۵، آنها تحقیق خود را به پایان رسانده بودند و نتایج خود را به چاپ رساندند. وقتی نوبت به احساس “غم” رسید، فیلم “قهرمان” (The Champ) تاثیر بهتری بر روی مخاطب می‌گذاشت که حتی مرگ مادر "بامبی” نیز با آن قابل مقایسه نبود.

 The champ

قهرمان (The Champ)

اگر شما هم فیلم قهرمان را ندیده‌اید(نسبت به رده‌بندی و امتیاز فیلم قابل درکه) این خلاصه داستان می‌باشد:

جان ویت در نقش یک بوکسر ظاهر می‌شود که غرق در قمار، الکل و مشکلات خانوادگی می‌باشد. همسر او نیز تقاضای سرپرستی پسر کوچکشان را دارد. جان ویت تنها راه نجات را بازگشت به رینگ مسابقه و پیروزی می‌بیند. او در آخر نیز می‌تواند قهرمان مسابقه بشود، ولی بعد از مسابقه و داخل اتاق رختکن از شدت جراحت جانش را از دست می‌دهد. صحنه‌ای که در آن پسر جان بالای سر جنازه او نشسته و دائم فریاد می‌زند: «بیدار شو، بیدار شو...» می‌تواند هر مخاطبی را غرق در غم کند.

به دلیل توانایی بالای این فیلم در غمگین ساختن مردم، فیلم قهرمان در بیش از ۴۰۰۰ تحقیق روانشناسی استفاده شده است.

۰ دیدگاه

پیام شما با موفقیت ارسال شد و پس از تایید نمایش داده خواهد شد

مشکلی در ارسال پیام به وجود آمده

دیدگاه خود را بیان کنید

آدرس پست الکترونیک شما به کسی نمایش داده نمی‌شود